Home Page   صفحه اصلي شبكه Print -  چاپ صفحه Save As - ذخيره صفحه ارسال به دوستان
 

قرآن در آئینه احادیث

اين صفحه بر اساس منابع حديثي شيعه و سني تاليف و گردآوري شده

۱

قال رسول الله (ص):

عليكم بالقرآن فاتخذوه اماماً وقائداً ، فإنه كلام رب العالمين الذي هو منه واليه يعود،

فآمنوا بمتشابهه واعتبروا بامثاله

(كنز العمال ، ج1ن ص 515 ،ح 3300)

رهبری قرآن

پیامبرگرامی اسلام (ص) فرمود : برشما باد قرآن؛ پس آن را رهبر وپیشوای خود قرار دهید ؛ زیرا آن ؛ سخن پروردگار جهانیان است . از طرف اوست وبه سوی او برمی گردد ؛ بنابر این به متشابهات آن ها هم ایمان آورید واز ضرب المثل های آن پند گیرید .

2

 عن النبي (ص) قال:

المؤمن الذي يقرأ القرآن ويعمل به كالأترجة طعمها طيب وريحها طيب والمؤمن الذي لا يقرأ القرآن ويعمل به كالتمرة طعمها طيب ولا ريح لها ومثل المنافق الذي يقرأ القرآن كالريحانة ريحها طيب وطعمها مرّ . ومثل المنافق الذي لا يقرأ القرآن كالحنظلة طعمها مرّ أو خبيث وريحها مرّ .

پیامبر گرامی ص فرمود  

مؤمنی که هم قرآن می خواند و هم به آن عمل می کند مانند میوه ترنج است هم مزه اش و هم بوی آن خوش است و مؤمنی که قرآن را نمی خواند و فقط به آن عمل می کند مزه اش خوش اما بوی خوش ندارد  و مثال منافقی که قرآن می خواند مثل ریحان است که بویش خوش اما مزه اش بسیار تلخ است و مثال منافقی که قرآن نمی خواند بمثل حنظله است که هم مزه  اش تلخ و ناخوش و هم بویش بد است    

صحیح البخاری حدیث شماره:    ۵۰۵۹

 در همین معنا از امام صادق(ع) در اصول کافی  باب فضل حامل قران حدیث ۶

3

قال النبي (ص):

ان اهل القرآن في أعلي درجة من الآدميين ما خلا النبيين والمرسلين فلا تستضعفوا أهل القرآن حقوقهم،فإن لهم من الله لمكاناً

(بحار الانوار ن ج92 ،ص 180)

مقام قرآن دانان

پیامبر خدا ص فرمود :

قرآنیان بالا ترین مقام انسانی بعد ازپیامبران وفرستادگان الهی را دارند ؛ پس حقوق آنان را کم ندانید ؛ زیرا در پیشگاه الهی دارای منزلتی هستند .

۴

عن النبي (ص) قال :

خيركم من تعلم القرآن وعلمه

پیامبر اکرم (ص) فرمود :  بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و آن را به دیگران یاد دهد

(صحیح البخاری . حدیث شماره  /   ۶ ۲ ۰ ۵)

( مستدرك الوسائل ج1 ،(وجوب تعلم القرآن وتعلمه ح 14)

۵

عن رسول الله (ص) قال :

لا حسد الا في اثنين: رجل علمه الله القرآن فهو يتلوه آنآ ء الليل وآناءالنهار فسمعه جار له فقال : ليتني أوتيت مثل ما اوتي فلان فعملت مثل ما يعمل ، ورجل أعطاه الله مالاً فهو يهلكه في الحق فقال رجل ليتني اوتيت مثل ما أوتي فلان فعملت مثل ما يعمل .

پیامبر اکرم (ص) فرمود :

حسد روا نباشد مگر در مورد دو کس : در مردی که خدا به او قرآن یاد داده پس او در طول شبانه روز قرآن را تلاوت می کند پس همسایه او تلاوتش را شنیده و می گوید : کاش من نیز قرآنی داده می شدم مانند آنکه فلانی داده شده تا من هم تلاوت می کردم چنانکه فلانی تلاوت می کند و در مورد مردی که خدا به او مالی عطا کرده پس او آن مال را در راه حق مصرف می کند پس مردی می گوید : ای کاش به من نیز  مالی داده می شد تا مصرف می کردم آن را در راه حق آنگونه که فلانی مصرف کرد

(صحیح بخاری .  حدیث شماره /   ۶ ۲ ۰ ۵)

۶

قال رسول الله (ص):

إن البيت اذا قرأ فيه القرآن ، حضرته الملائكة ، وتنكبته الشياطين، واتسع بأهله ، وكثر خيره ، وقل شره ، وإن البيت اذا لم يقرأ فيه القرآن ، حضرته الشياطين ، وتنكبته الملائكة ، وضاق بأهله ، وكثر شره وقل خيره .

پیامبر خدا (ص) فرمود :

خانه ای که در آن قرآن خوانده شود فرشتگان وارد آن می شوند ؛ وشیطان ها ازآن دور می شوند ؛ واهل آن در آسایش قرار می گیرند وبه خیروبرکت آن خانه افزوده می شود واز بدی ها وآفات آن خانه کاسته می شود . وخانه ای که در آن قرآن نخوانند ؛ محل حضور شیاطین ودوری فرشتگان می شود و براهلش تنگ می شود و شرّش بسیار و خیرش اندک خواهد شد .

(جامع الاخبار والاثار ج 1 ص 0 2 3)

۷

قال علي (ع):

في القرآن نبأ ما قبلكم ، وخبر ما بعدكم ، وحكم ما بينكم

(بحار الانوار، ج92 ،ص32)

محتوای قرآن

امام علی (ع) فرمود : درقرآن تاریخ گذشتگان و اخبار آیندگان و برنامه زندگی فعلی شما است .

۸

قال أمير المؤمنين علی (ع):

الله الله في القرآن ،لا يسبقكم بالعمل به غيركم

نهج البلاغه نامه ۴۷

امیر مؤمنان علی ع فرمود : خدا را! خدا را ! در توجه به قرآن  مبادا دیگران در عمل به آن از شما پیشی  و سبقت گیرند 

۹

قال أمير المؤمنين علی (ع):

اَلا  لا خير في قراءة ليس فيها تدبر

وسایل الشیعه ج۴ ص۸۳۰ ابواب قرآئت القرآن ح ۷

امیر مؤمنان علی ع فرمود : آگاه باشید قرائتی که تدبر واندیشه به همراه نداشته باشد هیج خیر ونفعی در آن نیست

۱۰

قال الصادق(ع):

إن البيت اذا كان فيه المسلم يتلو القرآن يتراءاه أهل السماء كما يتراءی أهل الدنيا الكوا كب والدريّ في السماء

( بحار الانوار ج ۹۲ ص۲۰۰)

نورانیت خانه وقرآن

امام صادق (ع) فرمود :

 خانه ای را که مسلمانی درآن است و قرآن تلاوت می کند اهل آسمان آن را می بیند همانگونه که مردم دنیا ستاره ی نورانی را درآسمان می بیند .

۱۱

عن أبي عبد الله (ع) قال:

من قرأ القرآن وهوشاب مؤمن اختلط القرآن بلحمه ودمه ، جعله الله مع السفرة الكرام البررة وكان القرآن حجيجاً عنه يوم القيامة

(بحارالانوار ج ۹۲ ص۱۸۷)

انس باقرآن در جوانی

امام صادق (ع) فرمود : جوان مؤمن که قرآن بخواند ؛ قرآن با گوشت و خون او مخلوط می شود ؛ و خدا او را با سفیران بزرگوار و نیکوکار قرار می دهد وروز قیامت قرآن مدافع اوست .

۱۲

عن أبي عبد الله (ع) قال:

القرآن عهد الله إلي خلقه ، فقد ينبغي للمرء المسلم أن ينظرفي عهده، وأن يقرأ منه في كل يوم خمسين آيةً .

(جامع الاخبار والآثار،ج1،ص335)

روزی پنجاه آیه

امام صادق (ع) فرمود : قرآن ؛ عهد نامه خدا به بندگان اوست؛ پس شایسته است مسلمانان در عهدنامه اش بنگرد ؛ و روزی پنجاه آیه از آن را بخواند .

۱۳

عن ابي عبد الله (ع) قال:

من تعلم منه حرفاً ظاهراً ، كتب الله له عشر حسنات ٍ، و محا عنه عشر سیئات و رفع له عشر درجات

قال (ع) لا أقول بكل آية ،ولكن بكل حرف باء أو تاء أو شبههما

(جامع الاخبار،ج1، ص213)

ارزش آموزش قرآن

امام صادق(ع) فرمود : اگر کسی از قرآن یک حرف بیاموزد ؛ خداوند برای او ده حسنه می نویسد ؛ وده گناه از او می بخشد ؛ وده درجه او را بالا می برد ؛ فرمود: نمی گویم   درمقابل هر آیه ؛ بلکه در مقابل هر حرفی مانند «باء » یا «تاء» یا همانند آن ها .

۱۴

عن الامام الرضا عن ابیه (ع):إن رجلا سأل ابا عبدالله (ع):

 ما بال القرآن لا يزداد عند النشر والدراسة الا غضاضة ؟ فقال لأن الله تبارك وتعالي لم يجعله لزمان دون زمان ولا لناس دون ناس ، فهو في كل زمان جديد، وعند كل قوم غض الي يوم القيامة

(جامع الأخبار والاثار كتاب القران ج 1 ص169

رمز جاودانگی

امام رضا(ع) از امام کاظم(ع) نقل می کند که فرمود : مردی ازامام صادق پرسید چگونه است که قرآن هرچه خوانده ومنتشر می شود جز بر تازگی وطراوتش افزوده نمی شود ؟ امام صادق(ع) فرمود : زیرا خداوند آن را برای زمان ومردم خاصی قرار نداده است؛ بنابر این درهر عصری نو ؛ پیش هر ملتی تا روز قیامت تازه وشاداب است .

تهیه و تنظيم : غلام رضا صفري مهدوی

التماس دعا

 

 

مسؤليت مطالب مندرجه در اين صفحه بر عهده نويسنده مقاله مي باشد.