|
جوانان
قرآنی
روح الله
قمی
«اِذ
اَوَی الفِتیَة اِلَی الكَهفِ فَقالُوا رَبَّنا اِتنا مِن
لَدُنكَ رَحمَةً وَ هیِّئ لَنا مِن أَمرِنا رَشَداً؛
[وبیاد بیاور ای پیامبر] آن زمان كه آن جوانان به غار پناه
بردند و گفتند: پروردگارا، به ما از نزد خویش بخشایشی
ارزانی دار و برای ما در كارمان رهیابی [به صلاح و كمال]
را فراهم ساز».
(سوره
كهف، آیه10)
جوان كیست؟
همانطور
كه میدانید در قرآن كریم دوبار(و هر دو بار در سورهٔ كهف)
كلمه فتیه (جوانان) بكار رفته است، در روایتی این چنین
آمده است: امام صادق (ع) «از مردی پرسیدند: «فتی» به نظر
شما كیست؟ آن شخص جواب داد: جوان. امام صادق(ع) فرمودند:
خیر، مراد از «فتی» مؤمن است. مگر نمیدانی اصحاب كهف
مردان كاملی بودند، پس خداوند آنان را جوان نامید به خاطر
ایمانشان».٭ بنابراین از دید قرآن «جوان» به قدرت بازو و
سن و سال نیست؛ بلكه به قدرت ایمان میباشد و در احادیث
دیگری آمده است: «همه آنها جوان نبودند و لیكن قرآن آنها
را جوان نامید (برای اینكه جوان با قدرت ایمان است كه
توانایی تغییر و انقلاب را دارد و میتواند راه و روش خود
را عوض كند) قرآن تعبیر به «فتیه» كرد تا برساند كه آنان
جوانان عادی بودند نه پیغمبر، رسول و ولی خاص».
پیامها:
1 ـ
توانایی جوان، برجانفشانی در راه حق، ترجیح دادن حقیقت از
غیر حقیقت، شناخت عقیده درست از نادرست، ترك لذتها و
زیباییهای دنیوی از سایرین افزون است.
2 ـ
همواره در فتنهها باید به جایی مطمئن و دور از خطر پناه
برد.
3 ـ در
سختتـرین مـوقعیتهـا اولیـن گفتـار نیـایش با پـروردگار
جهانیان میباشد: (فَقالُوا رَبَّنا).
4 ـ با
نجات و امنیت یافتن نباید خدا را از یاد برد، بلكه باید از
پیشگاه او درخواست رحمت و گشایش كرد. (اِتنا مِن لَدُنكَ
رَحمَةً).
5 ـ جوان
مؤمن، با وجود فراهم بودن اسباب و وسایل ظاهری دل به آنها
نمیبندد و تنها برحمت خداوند امیدوار و به قدرت او اتكا
دارد. (از مقدم شدن «مِن لَدُنكَ» بر «رَحمَةً» این نكته
را می فهمیم).
6 ـ
جوان، آنگاه خداوند را با فطرت سلیم خویش درمییابد كه همه
معبودهای دروغین را نفی كند و خود را با تمام وجود از آنها
دور سازد (آنان همه چیز را رها كردند و سپس گفتند
«رَبَّنا»).
7 ـ جوان
باید همواره حقیقتجو باشد. (وَ هیِّئ لَنا مِن أَمرِنا
رَشَداً).
8 ـ جوان
نسبت به شناخت جریانهای اجتماعی نباید بیتفاوت باشد، بلكه
باید به طور دقیق حق را از باطل جدا كرده و آنرا بشناسد.
(آنان از قوم و جامعه باطل به غار پناه بردند).
9 ـ جوان
هیچگاه هضم در فضای ناسالم نمیشود، بلكه خود را از جو
جامعه فاسد با هجرت نجات میدهد.
10ـ اهل
حق و حقیقت با یكدیگر سازگارند و میتوانند جمعی عمل كنند
و از تك روی پرهیز دارند. (آنان با هم هجرت كردند و برای
گشایش یك صدا گفتند: «قالُوا رَبَّنا»).
|