گزيده اشعار مولانا جلال الدین محمد بلخی در باره قرآن

هست قرآن حالهای انبیاء                                                 ماهـیان بحـر پـاک کبریـاء

حرف قرآن را مدان که ظاهر است                                         زیر ظاهر باطنی هم قاهر است

تو ز قرآن ای پسر ظاهر مبین                                            دیـو آدم را نبیند غیر طـین

گر چه قرآن از لب پیغمبر است                                     هر که گوید: حق نگفت، او کافر است

معنی قرآن ز قرآن پرس وبس                                       وز کسی آتش زده است اندر هوس

----------

خوش بیان کرد آن حکیم غزنوی                                        بحر محجوبان مثال معنوی

که ز قرآن گر نبیند غیر قال                                              این عجب نبود ز اصحاب ضلال

کز شعاع آفتاب پر ز نور                                                   کور جز گرمی نیابد در عبور

چون کلام الله بیامد هم بر آن                                      این چنین  طعنه زدند آن کافران

که اساطیر است افسانه نژاد                                       نیست تعمیقی  و تحقیقی بلند

کودکان خرد فهمش  می کنند                                          نیست ز امر پسند و ناپسند

گفت: گر آسان نماید این به تو                                        این چنین آسان یکی سوره بگو

مسؤليت مطالب مندرجه در اين صفحه بر عهده نويسنده مقاله مي باشد.